Ο Joe Jonas αποκαλύπτει πώς η αποτυχία του «Fastlife» τον οδήγησε στην ψυχοθεραπεία
Ο Joe Jonas μίλησε με ειλικρίνεια για μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της καριέρας του, αποκαλύπτοντας ότι η εμπορική πορεία του πρώτου προσωπικού άλμπουμ του, «Fastlife», επηρέασε βαθιά την ψυχική του υγεία και τον οδήγησε να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία.
Στο νέο επεισόδιο του podcast «Hey Jonas!», ο Joe, ο Nick και ο Kevin Jonas συζήτησαν για τις προκλήσεις που συνοδεύουν τη διασημότητα, την πίεση της επιτυχίας και τον τρόπο με τον οποίο η προσωπική αξία μπορεί εύκολα να ταυτιστεί με την επαγγελματική πορεία.
Ο Joe θυμήθηκε την περίοδο της κυκλοφορίας του «Fastlife» το 2011, όταν πίστευε ότι η επιτυχία που είχαν γνωρίσει οι Jonas Brothers θα συνεχιζόταν και στη σόλο καριέρα του.
«Ο λόγος που ξεκίνησα ψυχοθεραπεία ήταν επειδή πήρα για πρώτη φορά μία γεύση από το πώς είναι να μην πιάνεις, εντός εισαγωγικών, την “επιτυχία”», είπε, σχηματίζοντας εισαγωγικά με τα δάχτυλά του.
«Κυκλοφόρησα ένα σόλο άλμπουμ όταν ήμουν περίπου 21 ή 22 ετών και δεν πήγε τόσο καλά όσο πίστευα ότι θα πήγαινε, επειδή εκείνη την περίοδο οτιδήποτε άγγιζαν οι Jonas Brothers γινόταν χρυσός. Πηγαίναμε κατευθείαν στο No. 1», συνέχισε.
Έχοντας γνωρίσει τεράστια επιτυχία ως μέλος των Jonas Brothers, ο τραγουδιστής παραδέχθηκε ότι είχε δημιουργήσει την πεποίθηση πως η ίδια πορεία θα συνεχιζόταν αυτόματα και ως σόλο καλλιτέχνης. Όταν αυτό δεν συνέβη, άρχισε να αμφισβητεί την προσωπική του αξία.
«Κυκλοφόρησα κάτι μόνος μου και νομίζω ότι είχα πολύ υψηλές προσδοκίες για το πόσο επιτυχημένος θα μπορούσα να είμαι χωρίς εσάς», είπε απευθυνόμενος στα αδέλφια του.
«Κάπου βαθιά μέσα μου, αυτό ήταν σημαντικό. Σκεφτόμουν: “Αν το καταφέρω, τότε έχω αξία ως άνθρωπος”», πρόσθεσε.
Η απογοήτευση δεν περιορίστηκε στην επαγγελματική του ζωή. Όπως αποκάλυψε, άρχισε να βιώνει κρίσεις πανικού και έντονους σωματικούς πόνους, γεγονός που τον οδήγησε αρχικά σε αλλεπάλληλες επισκέψεις σε γιατρούς.
Όταν οι ιατρικές εξετάσεις δεν έδειξαν κάποιο οργανικό πρόβλημα, ένας γιατρός τού πρότεινε να απευθυνθεί σε ψυχοθεραπευτή. Η ιδέα, όπως παραδέχθηκε, τον βρήκε αρχικά εντελώς αρνητικό.
«Σκεφτόμουν: “Τι εννοείς ψυχοθεραπευτή; Δεν χρειάζομαι ψυχοθεραπευτή. Γιατί να χρειάζομαι ψυχοθεραπευτή;”», παραδέχθηκε.
Αντί να αναζητήσει αμέσως βοήθεια, προσπάθησε να διαχειριστεί την πίεση μέσα από την ποδηλασία. Περνούσε ατελείωτες ώρες στους δρόμους της Νέας Υόρκης, μακριά από το κινητό του και τα σχόλια που διάβαζε για το άλμπουμ, όμως σύντομα κατάλαβε ότι η φυγή δεν μπορούσε να λύσει το πρόβλημα.
Η απόφαση να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία αποδείχθηκε καθοριστική. Θυμήθηκε μάλιστα πόσο έντονη ήταν η πρώτη του συνεδρία.
«Τελικά μίλησα σε κάποιον και, αφού έκλαιγα επί μία ώρα μέχρι να απαντήσω στην πρώτη ερώτηση, κατάλαβα πόσο ανακουφιστικό ήταν», ανέφερε.
«Με βοήθησε πραγματικά πάρα πολύ σε εκείνη τη φάση και συνέχισε να με βοηθά σε όλη μου τη ζωή, καθώς και σε άλλα σημαντικά ζητήματα που χρειάστηκε να αντιμετωπίσω», πρόσθεσε.
Η εμπειρία αυτή άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την επιτυχία, την αποτυχία και την πίεση που συνοδεύει τη μουσική βιομηχανία. Όπως εξήγησε, έμαθε σταδιακά να διαχωρίζει την επαγγελματική επίδοση από την προσωπική του αξία.
Στη συζήτηση συμμετείχε και ο Nick Jonas, ο οποίος αποκάλυψε ότι και ο ίδιος έχει ωφεληθεί σημαντικά από την ψυχοθεραπεία, εξηγώντας πως τον βοήθησε να επαναπροσδιορίσει τι σημαίνει πραγματικά επιτυχία.
«Είχα ανάγκη να αισθάνομαι καλά με τον εαυτό μου», είπε ο Nick.
«Έπρεπε να μπορώ να κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και να είμαι εντάξει με το ποιος είμαι ως άνθρωπος, αντί να συγκρίνομαι με τους άλλους», συνέχισε.
Τα δύο αδέλφια συμφώνησαν ότι η φροντίδα της ψυχικής υγείας δεν αποτελεί μία προσωρινή λύση για δύσκολες περιόδους, αλλά μία διαρκή διαδικασία που τους βοηθά να διαχειρίζονται την πίεση της δημοσιότητας και τις απαιτήσεις της καριέρας τους.
Η εξομολόγηση του Joe Jonas φωτίζει μία λιγότερο ορατή πλευρά της επιτυχίας στη μουσική βιομηχανία. Παρότι οι Jonas Brothers γνώρισαν τεράστια εμπορική απήχηση, ο ίδιος παραδέχεται ότι χρειάστηκε να βιώσει μία επαγγελματική απογοήτευση για να συνειδητοποιήσει πως η προσωπική αξία δεν μπορεί να μετριέται με τις πωλήσεις, τις θέσεις στα charts ή τις προσδοκίες που συνοδεύουν κάθε νέα κυκλοφορία.